..

"Bir Kalır yabancı yataklarda o oteller
Meydanlar heykeller sizin olmadığınız o her yer

O çok yalınç gerçekli gelip gitmeler"


turgut uyar okur gecenin biri, hatırlanan mısralarında hüzündedir,

"geyikli gece" hüzündür, "göğe bakma durağı"

hüzünlüdür şiir, nerede ne zaman kaybettik birbirimizi yine!

"Karamsar değilim, hüzünlüyüm." diye bir cümle sonra, gün ortasında, naneli ıhlamur tadında..

bazen basit cümlelerde buluyor insan kendini, yine neredeyim derken..

anlatmak güçleşiyor, güçleştikçe tıkanıyor, tıkandıkça yanlış anlamlarda soruyor kendini..

yani ki bir kavga hep sürüyor oracıkta..

sonra oturup iki bira içip "turgut uyar" diyor, "şiir sevmiş, belli dizelerinden, çok hüzünlü bir adam değil belki, çok şiirli bir adam"

gürültüsüz yaşayabilmek için bunca çaba, diyip bir bira daha içmek, sırf bu cümleyi söyleyip o bağırış çağırış hengamede..

gürültünüze soktum çıkamıyorum diyip devam etmek..